De Erfenis Store in Het Algemeen Dagblad 13 januari 2013

De Erfenis Store in Het Algemeen Dagblad 13 januari 2013

Door Jitske Sophie Venema

Nalatenschap voor het eerst in de uitverkoop
‘DE EEN NA DE ANDER BRENGT ZIJN ERFENIS BINNEN’
AMSTERDAM • Waarde- volle schilderijen blijven vaak generaties lang in de familie. Franck Hakkert had de ‘pech’ dat zijn vader hem een container met honderden kunstwerken naliet. Een aantal kon hij kwijt bij een museum, voor de andere werken opende hij een Erfenis Store in de Amsterdamse binnenstad. Een plek waar ook anderen hun erfenis mogen verpatsen.
JITSKE-SOPHIE VENEMA

Het lijkt een normale galerie. Aan de witte muren hangen schilderijen, in de etalage trekt een Corneille de aandacht. Maar wie goed kijkt, ziet dat winkeleigenaar Franck Hakkert (51) op een simpele tuinstoel zit en dat de collectie verre van standaard is. Hollandse meesters uit de 15de eeuw, een Koptisch doek, een kerk- bank, landkaarten: het lijkt een samengeraapt zooitje.
Het idee slaat als een gek aan, de een na de ander brengt zijn erfenis binnen,” zegt Hakkert, naast erfenis- verkoper ook producent en locatiescout.
Er zijn maar een paar regels in zijn pop-up store: De erfenis mag geen rommel zijn en de erfgenamen tekenen een duidelijk contract. Ik heb geen zin in familieruzies.
Zijn vader, Dolf Hakkert, was een bohemien die overal ter wereld genoot van het leven.,Vrouwen, drank, sigaretten én kunst.
Hij kocht alle werken die hij mooi vond, of het nou van een bekende kunstenaar was of niet.
Hakkert senior vertelde zijn vier kinderen nooit wat er met al zijn bezit een uitgeverij, meerdere woningen en ja, die kunst moest gebeuren als hij kwam te overlijden. Jammer, want kort nadat Hakkert 18 jaar geleden een telefoontje uit Griekenland kreeg dat zijn vader op 65-jarige leeftijd plots was overleden, kwam er een container vol kunst aan in de Nederlandse haven.
Franck Hakkert kreeg van zijn vader een bijzonder ‘riante’ erfenis. ‘Honderden kunstwerken, schilderijen, duizend langspeelplaten, zelfs grafstenen en mummies’. Een winkel bood uitkomst
FOTO EVERT ELZINGA
Letterlijk honderden stukken.
Mijn zussen, broer en ik hebben er uitgepakt wat we zelf mooi vonden en de overgebleven schilderijen gingen voor jaren naar zolder van mijn moeder. De collectie stopte niet bij schilderijen, zijn vader had ook een grote liefde voor ‘oude’ kunst. Echte mummies, gigantische grafstenen: we hebben het maar aan musea geschonken. Wat moesten wij er mee? ”De mummies zijn naar het museum gebracht’
Hakkert vindt het verkopen van de erfenis geen gek idee. Een veiling vindt hij te onpersoonlijk, de onzin biedingen op Marktplaats frustreerden hem. Het gaat erfgenamen vaak niet om het geld, maar om de liefhebber. Er staat zo veel prachtige kunst op zolders te verstoffen. In de Erfenis Store kunnen andere mensen dan onze ouders verliefd worden op het werk.”
Er zitten absolute koopjes tussen,
de erfgenamen bepalen zelf de prijs. Het werk van de overleden kunstenares Riek Wesseling hangt ook in het Rijksmuseum en het StedelijkMuseum, maar de weduwe zit niet op een hoge opbrengst te wachten. En dit is een originele Zadkine, zegt Hakkert terwijl hij naar een opvallend werk wijst, Ik vraag er 800 euro voor, terwijl het makkelijk 8000 euro waard is. Maar het moet schoongemaakt worden en ik heb geen zin om met de erfenis te gaan leuren.
Aan een pilaar in de winkel hangt ook een groot houten beeld van christus uit 1700. Absoluut niet mijn smaak. Toch heeft het 18 jaar op mijn werkkamer gehangen, het paste niet op zolder.” Hakkert is blij dat hij het werk nu kan verkopen en merkt dat het voor meer mensen zo voelt.
Deze winkel is de ultieme poging om mijn moeders zolder leeg te krijgen, want ook zij wordt een dagje ouder.” Wat Franck Hakkert doet als hij niet alle werken kwijtraakt, weet hij nog niet. Zelf heeft hij geen zolder om de kunst op te slaan. ,,Ik heb alleen een kelder, maar die staat propvol. Mijn vader liet namelijk ook duizend langspeelplaten achter.”

Reacties zijn gesloten.